Το παρακάτω θεατρικό το έγραψα με την ελπίδα πως μια μέρα θα πάψουν να μας ενοχλούν οι μετανάστες, και θα παν από εκεί που ήρθανε, δηλαδή την πιο βρώμικη, έκφυλη, φτωχή και διεστραμμένη χώρα του κόσμου. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις της εισαγωγής αλλά και του κυρίως έργου, όχι μόνο συμπτωματική δεν είναι, αλλά εκδηλώνεται και ασυμπτωματικά. Για να σας περάσει άμα το πάθετε, καταπίνετε 3 δισκία της φαιστού, πριν μετά και κατά την διάρκεια του φαγητού που θα είναι μουσακάς. (Το παρακάτω είναι μέρος απάντησης σε αλλό μπλογκ σε μια κρίση παράκρουσης φασιστοειδούς, που έλεγε πως αν οι αλλοδαποί δεν έβρισκαν κατσικάκια να σφάξουν για να φάνε, θα έσφαζαν μωρά και γριές). Οποιοδήποτε ψήγμα ειρωνικής διάθεσης εντοπιστεί είναι πέρα για πέρα τυχαίο και μεμονωμένο φαινόμενο που δεν θα επαναληφθεί. Θα εντοπιστεί και θα εξοντωθεί πάραυτα.Ακόμα και αυτή η απολογιά των δύο παραπάνω γραμμών μπορεί να ληφθεί από σαρκαστική έως ειρωνική αλλά παρακαλώ να μην γίνει έτσι.
Αν δεν έβρισκαν κατσίκια θα έσφαζαν μωρά και με το αίμα τους θα λατρευαν τον Αλλάχ παντοτινά, με τα νεογιλα του δόντια θα φτιάχνανε κολλιέ, και θα φορούσαν το δέρμα τους. Μετά μόλις θα ζεσταίνονταν θα εβγαζαν το δέρμα του μωρού και θα το πουλούσαν σε καποιον περαστικό για 3 ευρώ με παζάρια που θα ξεκινούσαν από τα 100 ευρώ. Μόλις θα το αγόραζε ο ανυποψίαστος περαστικός αυτό το δέρμα, θα τον περίμενε ο πεινασμένος αλλοδαπός πιο κάτω να τον σκοτώσει, --γιατί παρόλο που θα κουβαλούσε μικρά σαντουϊτσάκια μαζί του με το κρέας του μωρού θα τον έπιανε μια λιγούρα και θα ήθελε γλυκό τώρα το παλιολιμάρι που έτρωγε γλυκά και στο χωριό του-- να του πάρει το δέρμα να το ξαναπουλήσει και θα έγδερνε τον δυστυχο και θα φορούσε την προβιά του, θα πήγαινε στο σπίτι του και θα ατίμαζε την κυρά του. Θα σκότωνε τα δύο παιδιά του, θα τα έκανε και αυτά σαντουϊτσάκια με ψωμί που θα έκλεβε από τον φόυρνο της γειτονιάς, την γυναίκα του θα την πήγαινε σε ένα τζαμί να παίξουν τζαμί και να την εξισλαμήσει . Αυτή τότε θα καταλάβαινε τι συμβαίνει και θα έπεφτε από το Ζάλογγο ως ηρωϊκή ελληνίδα που σίγουρα είναι. Μετά από αυτό ο αλλοδαπός θα πήγαινε στο σπίτι της άτυχης οικογένειας και θα έπαιρνε ροζ τηλέφωνα μέχρι το πρωί σε κοπέλες από τη χώρα του, γιατί αυτές μόνο έτσι βιοπορίζονται. Τελικά ανοίγει το πλάνο τόσο που βλέπουμε τον αλλοδαπό γερασμένο , καθισμένο μαζί με έναν ξεγελασμένο έλληνα ερημίτη (μοναχός "στυλίτης" απο χρόνια ιφ γιου νοου γουατ αη μιν) στο Άγιο Όρος, να μιλάνε για την τοποθεσία του νέου τζαμιού μέσα στη μονή μεγίστης Λαύρας. Και τι κομποσκοίνι θα μπορούσε να κρατάει καθώς προσευχόταν στον Αλλάχ? Μα φυσικά αυτό που είχε φτιάξει πριν χρονια με τα δοντάκια του μωρού!Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω οι παρακρούσεις του "έθνους" που είναι αστείρευτη πηγή φαντασίας και πνευματικής τροφής για όλους εμάς!
Αν δεν έβρισκαν κατσίκια θα έσφαζαν μωρά και με το αίμα τους θα λατρευαν τον Αλλάχ παντοτινά, με τα νεογιλα του δόντια θα φτιάχνανε κολλιέ, και θα φορούσαν το δέρμα τους. Μετά μόλις θα ζεσταίνονταν θα εβγαζαν το δέρμα του μωρού και θα το πουλούσαν σε καποιον περαστικό για 3 ευρώ με παζάρια που θα ξεκινούσαν από τα 100 ευρώ. Μόλις θα το αγόραζε ο ανυποψίαστος περαστικός αυτό το δέρμα, θα τον περίμενε ο πεινασμένος αλλοδαπός πιο κάτω να τον σκοτώσει, --γιατί παρόλο που θα κουβαλούσε μικρά σαντουϊτσάκια μαζί του με το κρέας του μωρού θα τον έπιανε μια λιγούρα και θα ήθελε γλυκό τώρα το παλιολιμάρι που έτρωγε γλυκά και στο χωριό του-- να του πάρει το δέρμα να το ξαναπουλήσει και θα έγδερνε τον δυστυχο και θα φορούσε την προβιά του, θα πήγαινε στο σπίτι του και θα ατίμαζε την κυρά του. Θα σκότωνε τα δύο παιδιά του, θα τα έκανε και αυτά σαντουϊτσάκια με ψωμί που θα έκλεβε από τον φόυρνο της γειτονιάς, την γυναίκα του θα την πήγαινε σε ένα τζαμί να παίξουν τζαμί και να την εξισλαμήσει . Αυτή τότε θα καταλάβαινε τι συμβαίνει και θα έπεφτε από το Ζάλογγο ως ηρωϊκή ελληνίδα που σίγουρα είναι. Μετά από αυτό ο αλλοδαπός θα πήγαινε στο σπίτι της άτυχης οικογένειας και θα έπαιρνε ροζ τηλέφωνα μέχρι το πρωί σε κοπέλες από τη χώρα του, γιατί αυτές μόνο έτσι βιοπορίζονται. Τελικά ανοίγει το πλάνο τόσο που βλέπουμε τον αλλοδαπό γερασμένο , καθισμένο μαζί με έναν ξεγελασμένο έλληνα ερημίτη (μοναχός "στυλίτης" απο χρόνια ιφ γιου νοου γουατ αη μιν) στο Άγιο Όρος, να μιλάνε για την τοποθεσία του νέου τζαμιού μέσα στη μονή μεγίστης Λαύρας. Και τι κομποσκοίνι θα μπορούσε να κρατάει καθώς προσευχόταν στον Αλλάχ? Μα φυσικά αυτό που είχε φτιάξει πριν χρονια με τα δοντάκια του μωρού!Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω οι παρακρούσεις του "έθνους" που είναι αστείρευτη πηγή φαντασίας και πνευματικής τροφής για όλους εμάς!
